مقدّمهء مصحح هو الحكيم يكى از شاخه‌هاى پر بار تفكّر اسلامى ، مباحث عقلي آن است كه در طىّ تاريخ فراز ونشيبهاى بسيارى را متحمّل گرديده است . فلسفهء اسلامى كه نمايانگر ژرف‌انديشى پژوهشگران وفرزانگان اسلام است با پالودن حكمت يوناني به چهره‌اى دست يافت كه امروزه در شمار يكى از روشهاى فلسفي جهان در جلوه‌گاه انظار است ، ولى از سويى سير تكاملى آن در چند دورهء كلّى قابل بررسى است : 1 - از بدو پيدايش در حوزه تفكّر اسلامى تا أبو نصر فارابى وابن سينا . 2 - از ابن سينا تا سهروردى وخواجة نصير الدين طوسي . 3 - از طوسي تا ميرداماد ( ظهور مكتب شيراز ) . 4 - از ميرداماد تا ملّا على نوري ( ظهور مكتب أصفهان ) . 5 - از ملّا على نوري تا عصر حاضر ( ظهور مكتب تهران ) . در كتب تاريخ فلسفه دو بخش اوّل داراى جايگاه ويژه‌اى است وپاره‌اى از انديشمندان آن را تا ابن رشد اندلسى پايان برده واز ادامهء سخن دربارهء حكماى پس از وى فرو مانده‌اند . ولى در نزد متألّهان فلسفهء شيعه ، سير تطوّر فلسفه از زمان محقّق